پویان فرشته کوچک ما

سلام ما بالاخره بعد از کلی غیبت اومدیم.یک دنیا تشکر از دوستهای گل و مهربونی که این مدت به ما سر زدند  ولی این مامان خیلی خیلی گرفتار نتونست بهشون سر بزنه و تشکر کنه.با اینکه همیشه به یادشون بوده و هست .امیدوارم منو ببخشید

خب... بریم سراغ این شیطون بلا که دیگه  دو ساله شده.تولدش یک جشن کوچولوی خانوادگی بود که 19 تیر برگزار شد.کلی بهش خوش گذشت . همش اصرار داشت کادوهاشو جلو جلو باز کنه آخر هم دو تاشو واسش باز کردیم تا کوتاه اومد و مشغول بازی شد

کیکش که شکل گربه بود به انتخاب خودش بود . خیلی ازش خوشش اومده بود شمعش رو هم با کمک فوت کرد و خلاصه این آقا پسر ما دوساله شد

از خودش بگم که حرف زدنش داره پیشرفت میکنه...چند وقت پیش که تازه به حرف افتاده بود تو پارک بعد از دیدن اسباب بازی ها یک دفعه گفت: ددت عاییییییییییییییی (چقدر عالیییییییییییییییییییی) منم مات و متحیر و انگشت به دهان که

خدایا کی این حرف رو جلوش گفتم و این آقا هم فوری ضبط کرده ولی چیزی یادم نیومد تا اینکه چند روز بعد این جمله رو از توی یکی از کارتونهاش شنیدم و معلوم شد ماجرا از کجا آب خورده

همزمان با حرف زدن، شیطنتش هم در حال پیشرفته.....یک بار که لباسهاش توی ماشین لباسشویی در حال شسته شدن بود یک دفعه دیدم یک سری رشته بلند هم در ماشین در حال گردشه...بله گل پسر یک بسته ماکارونیه رشته ای رو از قبل توی ماشین گذاشته بود و ما هم لباسها رو اضافه کردیم وهمه با هم شسته شدند. بماند که چه دردسری کشیدیم تا ماشین تمیز شد و لباسها که بخاطر نشاسته ماکارونی همه زبر و خشن شده بودند  دوباره نرم و لطیف شدند

یک سفر پیش بینی نشده 3 روزه به اصفهان داشتیم و پویان اولین مسافرتش با ماشین رو تجربه کرد سفر خوبی بود البته بیشتر برای پویان چون بجای اینکه چهل ستون و عالی قاپو و... رو ببینیم از بوستان آزادی می رفتیم بوستان کودک و از بوستان کودک به فلان پارک وخلاصه تو این مدت آمار اکثر پارکهای اصفهان رو درآوردیم.مدام هم در حال زدن اسپریه ضد حشره به پویان بودیم چون به نیشه پشه حساسیت داره ولی خدا رو شکر پشه های اصفهان مهمون نواز بودن و مشکلی پیش نیومد

اصفهان شهر خیلی قشنگیه ومردم مهربونی داره .من که اولین سفرم به اونجا رو تجربه می کردم حسابی عاشقش شدم

به عنوان حسن ختام یک شعر از طرف مامان و پویان به شما تقدیم میشه:

مامان : یه توپ دارم....

پویان : گیل گیلی هست

مامان : سرخ و سفید و...

پویان : آبییییییییییییییییییییی

مامان : میزنم زمین....

پویان : میره هواااااااا

مامان : نمیدونی تا...

پویان : کدا مییه

مامان : من این توپ رو...

پویان : نداشتم

مامان : مشقامو...

پویان : اوب نبشتم

مامان : بابا به من عیدی داد

پویان : یه توپه گیل گیلی دادددددددددد هووویییییییاااااااااااا(هوررااااااااااا)

پی نوشت:

از زمانی که من این مطالب رو نوشتم تا الان که پستشون میکنم پویان توشعر خوندن حسابی پیشرفت کرده مثلا میگه:نمه نمه بیا تو ببلم(بغلم)    سوسن خانوم تویی تاج سیم(سرم)و....................

راستی من یک ماه گیر عکس گذاشتنم دیگه خسته شدم بدون عکس مطلب رو پست می کنم

نمی دونم چرا عکسهای قبلی دیده نمیشن لطفا منو راهنمایی کنیددددددددددد

یک روز وقتی پویان کوچولو از خواب بیدار شد مثل همیشه سرحال نبود،دوستت نداشت بازی یا شیطنت کنه همش به مامانی میچسبید و بغل میخواست

مامان احساس کرد بدن فرشته کوچولو داغه...

این آغاز 3 روز تب نزدیک به 40 درجه بود ،مامان و بابا خیلی نگران بودند،خانوم دکتر بهشون گفته بود با چند تا شربت سرماخوردگی و انتی بیوتیک اوضاع روبراه میشه.....

ولی جریان به این سادگی ها نبود. تب بر شربت استامینوفن  پیروز می شد و بالاخره با 3 بار  استفاده از شیاف وپاشویه های شب تا صبح جناب تب یه کم کوتاه اومدند.

بعد از 3 روز که تب قطع شد روی شکم و کمر پویان کوچولو دونه های ریزی زد....این بار خانوم دکتر گفتند ویروس بوده و به زودی خوب میشه. .توی این گیر و دار دوتا از دندونهای آسیاییه شازده کوچولو هم شروع به رویش کردندو اوضاع حسابی قاطی پاتی شده بود. نا آرومی های پویان همچنان ادامه داشت

4روز بعد یک دفعه تمام بدن قند عسل شروع به دونه زدن کرد. فردای اون روز دونه ها اونقدر زیاد شده بودند که در بعضی قسمتها پوست بدن دیگه قابل تشخیص نبود.مامان و بابا خیلی وحشت زده بودند.اونها حتی توی    کابوس هاشون هم نمی تونستند جگر گوشه شونو اینطوری ببینن.این اتفاق مصادف شده بود با عید فطر و تعطیلی همه جا.....

پس هی غصه خوردند و فکر کردن این ویروسه یا سرخک یا مخملک یا..... تا روز بعد رسید و این بار از یک متخصص بیماری های عفونی اطفال وقت گرفتند

دکتر که دونه ها رو دید گفت بعید می دونم با این شدتی که ایجاد شده ویروس باشه ،احتمالا به یک چیزی آلرژی پیدا کرده.... شربت لوراتادین داد و گفت 2 روز دیگه بیارید ببینمش.

خلاصه آروم آروم دونه ها به طرز معجزه آسایی کمتر شدن و بعد از دو روز آقای دکتر رای به همون آلرژی دادن. حال پسر کوچولو کم کم بهتر شد

مامان و بابا از خدای مهربون تشکر کردن که تو این دوران سخت کنارشون بود و مثل همیشه کمکشون کرد اونها حالا همش به این فکر میکنن که اون عامل آلرژی زا چی بوده....؟؟؟؟چون دیگه نمیخوان اون اتفاقای بد دوباره تکرار بشن.

اینم کوچولوی دون دون شده من:

چند هفته قبل از اون وحشت:

بعد از مدتها اومدم تا بازم یه کوچولو از خاطراتت رو اینجا بنویسم

عزیز دلم حسابی شیطون و کنجکاو شدی .از صبح که بیدار میشی راه پیمایی واکتشاف آغاز میشه واین جریان ادامه داره تا شب که بخوابی

همش بابا بابا میگی .وقتی بابایی سر کار هست تلفن رو میاری به من میدی و میگی بابا ( یعنی زنگ بزن به بابا)

من و می می و پستونک سه تاییمون امم هستیم(بافتحه هردو میم) 

عاشق ددری.دستمو میگیری میبری تو اتاقی که لباسهای بیرون رو میگذاریم و با احساس تمام میگی:ددررررررررررررررررررررررررررررر

تمام وسایل توی کابینت ها رو روزی چند بار بیرون میریزی . البته یک مامان حاضر و آماده هم هر دفعه وسایل رو سر جاشون میگذاره

این گوشه ای از هنرنمایی هات بود

اتفاق بد:پای کوچولوت زیر در رفت. ناخن شصت پات بدجوری آسیب دید . بماند که چقدر گریه کردی و من چقدر دلم خون شد....بعد از اون انگشتت عفونت کرد و ناخنش هم افتاد...من هنوز منتظر ناخن جدیدم 

یک عکس از تولدت . نمیدونم چرا ابر و باد و مه و....همه دست به کار شده بودن تا جشن اونجوری که میخواستیم پیش نره.بگذریم.... 

چندتا عکس بدون شرح:

اینم پویان و دوست ۴ ماهش رزا خانوم:

عزیز یک سال و یک ماه و یک روزه من عاشقتم 

سلام به همه دوستهای خوبمون که توی این مدتی که نتونستم وبلاگ پویان رو آپدیت کنم به ما سر زدند و احوالمون رو گرفتند

اول از همه سال نو با تاخیر مبارک

این عکسی که مشاهده می کنید به صورت کاملا ضربتی گرفته شده چون پویان علاقه شدیدی به شیرجه رفتن در سفره هفت سین داشت لحظه قبل از شیرجه:

این آقا پسر که حسابی شیطون شده از اوایل بهمن تونست بشینه و از حدود ۲۰ اسفند شروع به سینه خیز رفتن کردبا آغاز سینه خیز... سراغ اولین چیزی که رفت دمپایی بود! هنوزم که هنوزه چیزی از علاقش به دمپایی کم نشده

 قند عسل مامان  ساعت ۷:۳۰ صبح از خواب بیدار میشه و شروع به اکتشاف می کنه...من خسته و خوابآلود از بیدارخوابی های شب قبل ...وقتی میبینم بلند شده و لبه تختش ایستاده از ترس اینکه مبادا بیافته از جا میپرم... و اینگونه است که صبح ما آغاز میشه:

عزیز دل مامان و بابا دست دستی و بای بای می کنه. به غذاش ام میگه(با فتحه الف)

ماما بابا آب و دد لغات دیگه ای هستند که مدتیه یاد گرفته

وقتی می گیم پویان بگو بیا بیا بیاااااا دستشو داراز میکنه و مشتشو باز و بسته می کنه اینجوری:

خودشو اینطوری لوس می کنه

عاشق ماشین بازیه.اینجا هم با صدای کلفت شده داره سخنرانی می کنه

ما به توصیه دکتر و به خاطر حساسیت به پویان ماست نمیدیم ولی شیطون بلا یک بار سر ماست رو قاپید و.....

ماست خوردن همان و گرفتگی بینی بعد از اون هم همان

اخبار پویان:

پوپو جونم از اواسط اسفند شروع به چهار دست و پا رفتن کرد

۲۴  بهمن بالاخره اولین دندونش جونه زد

 ۵ اسفند دومین.. ۲۵ فروردین بعد از بیش از یک هفته بیماری سومین(از بالا اولی)و ۳۱ فروردین چهارمین دندونش نمایان شد

دستشو به هر جایی که بتونه میگیره بلند میشه و راه میره(با گرفتن  مبل  میز در کابینت کشو.....)منم همش میترسم که بلایی سر خودش بیاره خدایا خودت حافظ این کوچولوها هستی

یاد گرفته با انگشتش اشاره کنه

دیگه پسرم آقا شده فقط موقع خواب و وقتی میره ددر پوشک می بنده

خب این هم یک سری اطلاعات از پسر شیطون بلا

امیدوارم ایندفعه  زودتر به روز بشیم(اگر پویان بزاره)

سلام مامانی عزیز دلم تو امروز54 روزه شدی

تو این مدت کارای بامزه ای یاد گرفتی.مثلا پاهای کوچولوتو به زمین فشار میدی و خودتو میکشی بالا....اگه چند ثانیه ازت غافل بشم سرت از تشک بیرون اومده...اونوقت من میکشمت پایین و تو دوباره تلاشت رو شروع می کنی عزیزم. این قصه تا وقتی خسته بشی ادامه داره.....

 مدتی هست که وقت بازی و دست و پا زدن سخنرانی هم می کنی موضوعات سخنرانیت راجب دو تا کلمه ه (با فتحه) و هو هست که خیلی خوش آهنگ بیانشون می کنی .حضارمحترم هم من و بابایی هستیم که با دقت به سخنرانیت گوش می دیم 

 نی نی عسل من، با لبخند های شیرینت تو دل ما قند آب می کنی...وقتی باهات حرف می زنم با دقت به حرفهام گوش می دی و با چند تا لبخند خوشگل جوابمو میدی ...احساسم تو اون لحظات توصیف ناپذیره..... 

راستی مامانی روز 5شنبه 7 شهریور 1387 واسه اولین بار سه نفری (مامان.بابا.پویان) رفتیم ددر پارک......با گالسکت حسابی گردش کردی ولی حیف.....آخه از اول تا آخر خواب بودی

کوچولوی مامان تو امروز چهل روزه شدی.مبارک باشه عزیزم

فرشته کوچولو خیلی کنجکاو هست و همه جا رو با دقت نگاه می کنه

آخی.......عزیزم این روزها دچار دل درد های کولیک شده و نا آرومی می کنه

نازنینم زود خوب شو که ما طاقت گریه هاتو  نداریم

 پسرم نشسته تو بغل آقا خرسه که هدیه پسر خالشه

به به چه تمیز شده پویانم... آخه اولین حمام زندگیش رو در روز جمعه ۴ مرداد ۸۷ساعت ۳ بعدازظهر تجربه کرده....مامان جون دستت درد نکنه که منو حموم کردی...خوشگل شدم.. آقا شدم...

اینجا هم بابایی داره به من شیر میده

 تو امروز یک هفته ای شدی باورم نمیشه به همین زودی ۷ روز گذشت

 روزهای بعد از عمل سزارین خیلی سخت و دردناک هست ولی الان میفهمم که خدا به مادر قدرت

دیگه ای میده تا سختی ها رو به خاطر فرزندش تحمل کنه....

عزیزم حضور تو معنای جدیدی به زندگی ما بخشیده.من و بابا عاشقتیم فرشته کوچولو